راز بقا برای طراحان و معماران – بخش دوم
زندگی در دوران عدم قطعیت
همهگیری بیماری کرونا وابستگی به دنیای مجازی را در کل دنیا چند برابر کرد و زنده ماندن و بقاء در این شرایط فقط به میزان دسترسی به اطلاعات و یا دریافت امکانات اولیه در فضایی کاملاً انتزاعی و بدون ارتباط فیزیکی بود. تنها راه ارتباط با جهان از طریق اینترنت میسر شد به این دلیل که ارتباط فیزیکی خطر مرگ را به همراه داشت. یا در باور افراد این موضوع پذیرفته شده بود، دنیا بعد از پاندمی به شرایط قبل باز نخواهد گشت و حکومتها دولتها و شهروندان این دهکده جهانی برای بقاء، وابستگی شدیدی به پلتفرمها و قابلتها و امکانات اینترنت پیدا کردهاند. باید پذیرفت که شرایط موجود،دیگر به گذشته باز نمیگردد و با سرعت بیشتری رو به جلو ادامه مییابد.
جنگهای آینده مانند جنگهای گذشته بر سر منابع مورد نیاز بشر خواهد بود اما این منابع به شدت محدود و بصورت غیر قابل باوری تغییر کرده است به نحوی که دیگر هیچ انگیزهای برای کشورگشایی به شیوهی قدیم وجود ندارد.
جنگهای آینده برای آب غذا و برای دسترسی به محتوای شبکههای اجتماعی است که کنترل و مدیریت جوامع را بر عهده دارد. ( استفادهی دونالد ترامپ و یا زلنسکی از توییتر و فیسبوک برای جنگ محتوا)
چرا نیاز داریم که تغییر کنیم؟
در شرایط جدید مشاغلی وجود دارد که برای ادامهی حیات نیازمند کار عمیق، آرامش و ذهن خلاق و پویاست. طراحان طلایه داران عصر پرتغییر و پر شتاب امروز هستند و برای تغییرات و توسعه متوقف نشدنی نیاز به طراحی مداوم وجود دارد. طراحی در زمینهی کسب و کار پلتفرمهای جدید فیزیکی، مالی، ودیجیتال ….. که بسیاری ار این حوزه های خلاقانه با ورود هوش مصنوعی در خطر انقراض هستند.
امکان استفاده و درک شرایط و امکانات موجود و اضافهکردن دیدگاهها و نگرشهای جدید به شرایط موجود به گونهای که تفکر و یا محصول جدیدی ایجاد کند و برای مخاطبین سودمند و قابل استفاده باشد، به دانش فراوان و به روز، کار عمیق و دیدگاه و نگرش بسیار هوشمندانه نیاز دارد که قواعد طراحی در فضای کلاسیک را دگرگون کرده است.
طراحان نسل جدید باید آمیختهای از هوش، مهارت، توانمندی، حساسیت، تفکر چند بعدی، امکان ایجاد ارتباط وسیع و روحیهی کار تیمی باشند. وسعت دانش و تخصص به حدی زیاد شده که امکان فراگیری و درک یک موضوع فقط در یک محدودهی مشخص و متمرکز فراهم میشود و امکان پذیر خواهد بود و برای هر ایدهای باید تمامی جنبههای آن بصورت میان رشتهای و از جنبه های مختلف بررسی شود.
این موضوع پارادوکس جدیدی را بوجود آورده که در هر شغل و مهارت، مدل دوگانهی تمرکز- تکثر را میطلبد. سوالی که برای همهی مشاغل بوجود آمده و بیش از هر زمانی این جملهی معروف شکسپیر را تداعی میکند؛ “بودن یا نبودن، مسئله این است!”
هیچ کدام از نظریهپردازان عصرحاضر، نمیتواند به قطعیت، آیندهی واضح و روشنی را برای هر یک از افراد و مشاغل متصور شوند، اما تعدادی از آنها برروی مواردی نظر مشترک دارند که چگونه میتوان شرایط حاضر را با ریسک کمتر پشت سر گذاشت.
مهارتها، توانمندیها و دانش مورد نیاز برای طراحان و معماران به گزیدهای ار این نظریات اشاره خواهیم داشت و به پاسخ به این پرسش میپردازیم که طراحان و معماران چگونه میتوانند از این مسیر مهآلود و پر ابهام، گذر کنند.
0 دیدگاه